Çarşamba - Öylesine....

                     
 Biz neler yaşadık seninle
   birbirimizi sevdik diye...
hiç anlaşılmamıştık.
Gözümüze baka baka kızanlar oldu arasıra
            Bazen yasak koyanlar.
Biz aslında biliyorduk aşkın zor oldugunu.
Ve sanırım o zorlukta büyüttük bu sevdayı.
.
Biz seninle severken bile aglamaklıydık bazen.
  gülmeye yoktu bizim bir kastımız.
Beklentilerimizde sadece biz vardık.
O hiç tadamadığımız
   Aşkın bedenine sarmaşık gibi
            sarıldık......
              büyük güne inandık.
.
Ve inandıgımız o günün fecridir bu seyrimiz.
seyrediyoruz ayrı şehirlerden.
Biraz soğuk
 biraz alacakaranlık gibi.
Az daha sabret be sevgili.
yükselecek güneşimiz..

Perşembe - ........

sanat yapmak için şiir yazanlar

edebiyat olsun diye şiiri kurcalayanlar

başkasından yansımış bir duyguyu alıp

kendininmiş gibi başkasına yansıtanlar

modernizm postmodenizm gibi hallere

kendini hapseden havadarlar

duygularını ölçü ve kavramlara uydurmaya çalışan acizler

burası şiir bahçem, gözüm elim dilim nefesim gölgem

göç etmişliğim yok bir şeye

kendime dönmeye çalışmışlığım.

bu bahçede sana gore bir şey yok sanırım

 

                       lutfen!!                         

bu sayfaya reklam vermeyi teklif etmeyiniz.

      yorumlarınızı bu kısma yazabilirsiniz      

 

iki yüzlü yakınlarım

benden çok uzak durun!!!

Perşembe - yaŞam

• • bir hüsrandır yaşam
    gidenler,
    peşinden aglatanlar bir yana,
    gelenler, yeni dunyaya
    yeni bir ad takılanlar.
    sevenler
    ..
    yaşama sarılanlar
    kendine darılanlar.
    hepsi aynı alemde.
    niye sevdim diyenler,
    kendini yok hissedenler,
    kendini her şey bilenler.
    hepsinin de bir adı,
    herbirinin yaşamdan aldığı tadı ayrı ayrı.
    düşünen mi dersin düşündüren mi,
    herkes bir alem..
    ..
    candı herkes, heyecandı
    ardına bak kime kaldı.
    yazılan yazılar,
    yuksek alçak binalar,
    yapılanlar kime kaldı.
    heybemiz bomboş hayattan.
    düşüyoruz,
    düşeceğiz köprulerden atlardan.
    sevdiğimiz etrkedecek.
    otuz elli altmış yetmiş
    yıllar, su gibi geçecek.
    bin yıl yaşayanlar gitmiş,
    bizlere kim dur diyecek.
    her nefes bitip gidiyor,
    bizleri kim bekleyecek.
    ..
    korkulan sizce ölüm mü
    sonrası mı?
    korkumuz neyi yaşam mı
    yoksa öte yanda bunu sorulması mı?
    her dem ensemizdeki azrailin,
    her an ustumuzdeki cebrailin,
    önümüzde bekleyen israfilin,
    soracagı o kadar çok şey var ki bizlere.
    sabırsızlıkla
    bekliyor herkes bizi.
    biz ise,
    diretiyoruz yaşamaya.
    biraz daha
    bir an daha
    fazladan
    bir kaç nefes almaya
    avantadan,
    gitmemeye topraga.
    
    bu görmemişlik niye
    buralardan yokolmaya diretiriz.
    kimin malı ki bu alem,
    kimin babasının suyu,
    doldurdu üç okyanusu.
    ya yerde biten bu otlar kimin tohumu.
    ..
    bilmeliyiz
    bu dunya sahipsiz değil
    biz ise zorba değiliz.
    bir karınca,
    kışa varınca herşeyi hazır
    biz insanlar ölüm gelince korkarız.
    dogarken iyi.
    yaşarken iyi.
    giderken.. şansımızı zorlarız.
    ..
    biraz daha gezeyim,
    bir kaç kişi ezeyim
    birazcık egleneyim.
    biraz daha guleyim.
    her şeyin sınırı var da
    yaşamdan yana insanalar,
    bence biraz hovarda.
    herbirimiz
    birbirimizi ezmeye birebiriz.
    sanki şeytan vekiliyiz.
    ..
    ve sen
    ey can
    ey insanoglu, ey insan.
    bir anlasan nereye gittiğini
    her taraftan
    sana dogru ölümün geldiğini.
    kovalamak yakışmaz ölüme,
    bir bilseydin.
    bir köşede seni beklediğini.
    harcadığın nefes kadar suçlusun.
    o gelmeden sen gitseydin
    hazırlıklı, pazarlıklı,
    canın yanmaz.
    kendi gelse can dayanmaz.
    bir bilsen..