× "

uzak sen mi uzaksın

" arama sonuçları

uzak(ta)

  uzaktan izlemek en güzeli seni ne biraz eksiğiz ne biraz fazla. tam olması gerektiği gibiyiz bugün. sen bana biraz uzaksın, ben sana biraz uzak. mesafe ortak olduktan sonra, farkeder mi kimin olduğu daha uzakta. başkaları sarmalamış, sarmalanmaktan bıkmış vucudunu, uzanmaya çalışsamda sana. sen benden bi kaç kadın uzaktasın, ben senden bi kaç adam uzakta. sarhoşsun yine  karanlıkta, müzik ve alkolün seni götürdüğü tufanlarda. uzaktan izlemek en güzeli seni. yaklaşmadan, anlatmadan, anlaşılmadan. aynı dolunayın altındayız ama, sen benden bi kaç kadın uzakta  ...

sen özelsin, sen güzelsin ....

  her gününde ayrı bir güzellik gizlenen bahar sabahlarını severim, çok severim. neşemdir, sevincimdir onlar. hayatımın en önemli olaylarını hep bu mevsimde yaşadım, belki de onun için. hiç bitmesin, hiç geçmesin isterim baharlarım. her yandan hayat fışkırır, her yer hayat kokar bu mevsimde… acaba renkler ve sesler bu mevsimden çok hangisine yakışır? hiç düşündünüz mü? yaradan; onu oraya, bunu buraya öylesine serpmiş ki, tesadüf yok çizdiği desenlerde. akıllar o’nun sanatı karşısında ancak hayrettedirler. erken uyanır oldum bu sıralarda… sanki, bütün günahlarımı affetmiş gibi rabbim, içimde bir hafiflik, bir...

sen masalmısın sevgılım

bazen öyle geliyordu ki bana; yaşam büyük bir oyun... bazen insanlar oyun oynamak zorunda kalıyor... bazen öyle geliyordu ki, hiç bir şey gerçek değil... büyük bir yanılgının, belki bir rüyanın, belki de bir masalın içinde yaşıyoruz.... bazen diyordum ki alıp mavilerimi gitsem, bir yer bulsam, apayrı bir yer. içimdeki tüm huzuru kendi içinde barındıran, korkuya ve hataya dair bir iz taşımayan, bambaşka bir yer... yıllardır süregelen cennet tanımlarındaki gibi... o yer sen misin sevgilim? o cennet sende mi saklı? yoksa ben nasıl bu kadar çok sevebilirdim ki seni... yıllarca korktuğum, kaçtığım, utandığım, sakındığım ne varsa o kadar uzak ki sana... sen bir masalın kah...

sen bir masalmısın sevdiğim

bazen öyle geliyordu ki bana; yaşam büyük bir oyun... bazen insanlar oyun oynamak zorunda kalıyor... bazen öyle geliyordu ki, hiç bir şey gerçek değil... büyük bir yanılgının, belki bir rüyanın, belki de bir masalın içinde yaşıyoruz.... bazen diyordum ki alıp mavilerimi gitsem, bir yer bulsam, apayrı bir yer. içimdeki tüm huzuru kendi içinde barındıran, korkuya ve hataya dair bir iz taşımayan, bambaşka bir yer... yıllardır süregelen cennet tanımlarındaki gibi...   o yer sen misin sevgilim? o cennet sende mi saklı? yoksa ben nasıl bu kadar çok sevebilirdim ki seni...   yıllarca korktuğum, kaçtığım, utandığım, sakındığım ne varsa o kadar uzak ki sana... sen bir masal...

uzak durmalıyım senden

uzak durmalıyım senden... yoksa yıpranacak, acı çekeceksin... benim yüreğim dayanmaz buna... bana duyduğu aşkın bencilliğine sığınıp kimbilir ne çok acıttı seni? hangi sözlerle kopardı seni benden? keşke hislerini anlamalarına izin vermeseydin. keşke o şiiri okurken öyle bakmasaydın bana... o seni benden uzak durman konusunda uyarırken, hiçbirşey söylemeksizin gözyaşı dökmüşsün. işte bunu öğrendiğimde içimden dağlar yıkıldı... gözyaşlarını gözyaşlarıma katıp ağladım... yüreğim ağladı... uzağımdasın sevdiğim uzak dur benden, yaklaşma! ama yine de vazgeçme benden... uzaktan sev sende benim gibi... yoksa ikimizide kanatırlar. içime öyle bir ateş düşürdün ki! sana...

ben sustum, sen söyle iyiliğimi...

niye bana uzaksın sevdiceğim? gözlerinin büyüsünü özlemedim mi sanıyorsun? sözlerinin sıcağı kalbimde bin efsûn. sen yokken kuyulara düşüyor düşlerim. sen olmayınca, sevda yetim; aşk öksüz, şefkat kimsesiz. sensiz, hesapların hepsi yarım kalıyor. sensiz, defterlerin hepsi açık duruyor. hata etmişim, şimdiye dek varlığını hesaplamışım hep; çok geç anlıyorum. yokluğun ne hesaba gelmez işmiş; kıvranıyorum, yanıyorum, ağlıyorum. beni unutmadın değil mi? unutmak ne garip şey ki, unutanlara unuttuğunu da unutturuyor. dipsiz bir kuyuya düşüyor gibisin; içindeki unutuş bin kuyuyu kuyuya atıyor. seni unutmak bana haram olsun. unutulmak ne acı şey ki; unutulanın unutulduğu kimsenin ...

neden, uzaksın, bana

neden uzaksın bana tam bir gonca gül bırakmıştı yatağımın başucuna ki… bendeniz geç kaldım. dokunmadan kayboluverdi… sevmek mi yaşatırdı yoksa sevilmek ateşimi bilemedim. kaçırdım hayatı. oysa öyle yakındım ki, ya da belki avuttum kendimi yakınım diye. renklerim olmadı hiç benim, tuvalime sevdanın yüzünü çizemeyişim hep bu yüzden… elime aldıkça fırçamı hep siyaha boyandım. siyah, tek rengi hayatımın. rengarenk olduğumu söyler bazıları evet tüm renklerimi sevdiklerime veririm onlar mutlu olurlar çokça. bense sarılırım pıhtılaşmış göz yaşlarıma ve saçlarıma savururum geceyi, başlarım yıldızları sermeye. hepsi sizler içindir. sonra güneşi yakarım sabahla...

neden, uzaksın, bana

neden uzaksın bana tam bir gonca gül bırakmıştı yatağımın başucuna ki… bendeniz geç kaldım. dokunmadan kayboluverdi… sevmek mi yaşatırdı yoksa sevilmek ateşimi bilemedim. kaçırdım hayatı. oysa öyle yakındım ki, ya da belki avuttum kendimi yakınım diye. renklerim olmadı hiç benim, tuvalime sevdanın yüzünü çizemeyişim hep bu yüzden… elime aldıkça fırçamı hep siyaha boyandım. siyah, tek rengi hayatımın. rengarenk olduğumu söyler bazıları evet tüm renklerimi sevdiklerime veririm onlar mutlu olurlar çokça. bense sarılırım pıhtılaşmış göz yaşlarıma ve saçlarıma savururum geceyi, başlarım yıldızları sermeye. hepsi sizler içindir. sonra güneşi yakarım sabahla...

mi'rac-ı nebeviyeye (a.s.m.) dâirdir

otuz birinci sözmi'rac-ı nebeviyeye (a.s.m.) dâirdirihtarmi'rac meselesi, erkân-ı imâniyenin usûlünden sonra terettüb eden bir neticedir ve erkân-ı imâniyenin nurlarından medet alan bir nurdur. erkân-ı imâniyeyi kabul etmeyen dinsiz mülhidlere karşı elbette bizzat ispat edilmez. çünkü, allah'ı bilmeyen, peygamberi tanımayan ve melâikeyi kabul etmeyen veya semâvâtın vücudunu inkâr eden adamlara mi'racdan bahsedilmez. evvelâ o erkânı ispat etmek lâzım geliyor. öyle ise biz, mi'racda istibat ile vesveseye düşen bir mümini muhatap ittihaz ederek, ona karşı beyân edeceğiz. ara sıra makam-ı istimâda olan mülhidi nazara alıp, serd-i ke...

niye bana uzaksın sevdiceğim?

niye bana uzaksın sevdiceğim? gözlerinin büyüsünü özlemedim mi sanıyorsun? sözlerinin sıcağı kalbimde bin efsûn. sen yokken kuyulara düşüyor düşlerim. sen olmayınca, sevda yetim; aşk öksüz, şefkat kimsesiz. sensiz, hesapların hepsi yarım kalıyor. sensiz, defterlerin hepsi açık duruyor. hata etmişim, şimdiye dek varlığını hesaplamışım hep; çok geç anlıyorum. yokluğun ne hesaba gelmez işmiş; kıvranıyorum, yanıyorum, ağlıyorum. beni unutmadın değil mi? unutmak ne garip şey ki, unutanlara unuttuğunu da unutturuyor. dipsiz bir kuyuya düşüyor gibisin; içindeki unutuş bin kuyuyu kuyuya atıyor. seni unutmak bana haram olsun. unutulmak ne acı şey ki; unutulanın unutulduğu kimsenin hatırına gelmiyor. sonsuz bir karanlıkta yitiyor gibisin; unutuluşun nice karanlığı karanlığa...

sen sevdiceğimsin

  niye bana uzaksın sevdiceğim? gözlerinin büyüsünü özlemedim mi sanıyorsun? sözlerinin sıcağı kalbimde bin efsûn. sen yokken kuyulara düşüyor düşlerim. sen olmayınca, sevda yetim; aşk öksüz, şefkat kimsesiz. sensiz, hesapların hepsi yarım kalıyor. sensiz, defterlerin hepsi açık duruyor. hata etmişim, şimdiye dek varlığını hesaplamışım hep; çok geç anlıyorum. yokluğun ne hesaba gelmez işmiş; kıvranıyorum, yanıyorum, ağlıyorum.      beni unutmadın değil mi? unutmak ne garip şey ki, unutanlara unuttuğunu da unutturuyor. dipsiz bir kuyuya düşüyor gibisin; içindeki unutuş bin kuyuyu kuyuya atıyor. seni unutmak bana haram olsun. unutulmak ne acı şey ki; unutulanın unutulduğu kimsenin hatırına gelmiyor. sonsuz bir karanlıkta yitiyor gibisin; unutuluşun nice karanlığı k...

& sen yoksun &

gözlerim seni arıyor sen yoksun gönlüm sana ağlıyor sen duymuyorsun sensz canım acıyor sen görmüyorsun aşkın bağrımı yakıyor sen hissetmiyorsun kalbim adaklar adıyor sen bilmiyorsun uzaksın bana kuzumm neden susuyorsun   sen yoksun ve gelmiyorsun kanıyor yüreğim merhem olmuyorsun ben hastayım ya sende doktorsun  haberin gelmiyor hiç mi düşünmüyorsun...

sen mi uzaksin???

ey benim doğmayan sabah yıldızımgeceler mi uzak sen mi uzaksın?ne zaman bitecek bu yalnızlığımumutlar mı uzak sen mi uzaksın?bil artık sabrımın sabrı da bittiseninle gelen aşk sensiz terkettiçalmadın kapımı çalmadın gittiellerin mi uzak sen m uzaksın?sen misin 'ben miyim' kimmiş yalancınasıl yaşarız biz bize yabancıböyle bir ayrılık ne kadar acıyolların mı uzak sen mi uzaksın?dilime marş ettim eyvahlarımısöyle de bileyim günahlarımıışıksız bıraktın sabahlarımıgözlerin mi uzak sen mi uzaksın?...

umutlar mı uzak sen mi uzaksın

    umutlar mı uzak yoksa sen mi uzaksın artık aldanmak istemiyorum. beni sevgilerinin ölümsüzlüğüne inandır, korkulardan, şüphelerden kurtar. hiç aldanmamışların o engin iç rahatlığına hasretim. ayıkla, arıt beni... bütün insanlar aldanıyormuş, sürekli bir aldanmaymış yaşamak... ne çıkar? ben artık aldanmak istemiyorum ya! sen ona bak... onun için seni erişemeyeceğin bir yere çıkarmayacağım, olduğun gibi seviyorum seni. olmanı istediğim gibi değil... hiç olamayacağın gibi değil... neredeysen orada dur... nasılsan öyle kal... bütün mevsimleri bir günde, bütün yılları bir mevsimde yaşamaya razıyım seninle. yanımda olduğun zamanlar nasıl apaydınlık oluyorum, nasıl içim huzurla doluyor, görmüyor musun? gözlerimin derinliğine bakma; başın dönmesin... gelecek günleri düşünme, korkm...

ben sustum, sen söyle iyiliğimi...

niye bana uzaksın sevdiceğim? gözlerinin büyüsünü özlemedim mi sanıyorsun? sözlerinin sıcağı kalbimde bin efsûn. sen yokken kuyulara düşüyor düşlerim. sen olmayınca, sevda yetim; aşk öksüz, şefkat kimsesiz. sensiz, hesapların hepsi yarım kalıyor. sensiz, defterlerin hepsi açık duruyor. hata etmişim, şimdiye dek varlığını hesaplamışım hep; çok geç anlıyorum. yokluğun ne hesaba gelmez işmiş; kıvranıyorum, yanıyorum, ağlıyorum. beni unutmadın değil mi? unutmak ne garip şey ki, unutanlara unuttuğunu da unutturuyor. dipsiz bir kuyuya düşüyor gibisin; içindeki unutuş bin kuyuyu kuyuya atıyor. seni unutmak bana haram olsun. unutulmak ne acı şey ki; unutulanın unutulduğu kimsenin hatırına gelmiyor. sonsuz bir karanlıkta yitiyor gibisin; unutuluşun nice karanlığı karanlığa itiyor. senin unutman ban...

Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !