Kaderlerinde biraz doluca yaþanacak bir aþk ve sonunda da büyük bir ýstýrap vardý... Fakat bunu ne o, ne de ötekisi, deniz köpüðü kadar berrak, martý beyazlýðýndaki sevgilisi dahi bilmiyordu. Sadece alýnyazýsýydý bu, o kadar.

Alýnyazýsý!..

Yýldýzlar bir baþkaydý o gece... Nedense aþk üzerine söyleþmiyorlardý bu akþam. Samanyolu, altýn saraya, Gök Tanrý'nýn yanýna giden yýldýz yolu deðildi. Sanki eriyip eriyip ayrýlýverecek gibiydi. Bu durum, yüreðini hoplatýyordu adamýn.

Adam bekledi. Bir bekledi, iki bekledi. Gelecekti... Hani o, Türkmen kýzý ne demiþti ona? Beraber engin denizleri aþacaktýlar. Denizin ötesindeki sýrça saraylar, henüz daha kapýlarý açýlmadýk som saraylar onlarý bekliyordu. Mutluluk dolu bir yolculuk, onlarý bekliyordu.

Çok geçmedi yýldýzlar, birer birer sönmeye baþladýlar. Her sönen yýldýz, aðlatýyordu adamý saatlerce. Deniz azmýþtý. Adama yapýlan ihanete de oldukça kýzmýþtý. Deniz yükseldi. Tam bu sýrada Deniz Tanrýsý gözüktü adama. Kýrmýzý oldu kabardý, mavi oldu söndü deniz. Arada bir yeþil de oluyordu. Adam için ümit kaynaðýydý bu! Yeþil murat ve gelecek demekti. Adamýn yüreðinde sayýsýz hayâl panayýrlarý.

Nihayet Demirkazýk da söndü. Bu sönüþle birlikte, bütün yýldýzlar da kayboldu.

Kýyýda uzanmýþ, denizle oynaþan Balýkçý köyü pýrýl pýrýldý. Adam yürüdü. Daha doðrusu, Ýlahî kuvvet adamý yürüttü. Denizin kýzý gelmemiþ, onu yine kandýrmýþtý. Böyle düþündü adam ilkin! Aslýnda gerçek de buydu. Yalnýz deniz azgýndý. Fýrtýna vardý. Adam, Deniz Tanrýsý'na meydan okudu. Fýrtýnaya da aldýrmadý, verdi yürüdü. "Sal"ýný azgýn sulara býraktý. Sular, adamakýllý yükseldi. O da yükseldi. Denizin kýzý yoktu! Denizin berrak köpüðü, kýpkýzýldý... Sular, o azgýn sular, sapsarýydý. Adam gidiyordu. Sadece dudaðýnda eski bir þarký vardý. Sonra çýldýrdý, haykýrdý. Delicesine aðladý. Denizin kýzý hâlâ yoktu.

Adam, alýnyazýsýna egemen deðildi. Yosun kokan, balýkçýl kayalýklar, salý zedeliyordu. Deniz kýzýný ilk gördüðü yerdi burasý. O, ay ýþýðýnda sulara karýþmýþtý.

Adam aðlýyordu. Haykýrýyordu! Azgýn deniz de, bu aðlama ve haykýrýþlara sadece kabarma ile cevap veriyordu. Nihayet bir baþkalýk oldu. Adamýn muhayyilesi durdu. Deniz de yelkenlerini suya indirdi, sakinleþti. Sabaha az vakit vardý. Kayalýklarda denizin kýzýnýn yalvaran sesi duyuldu. Adam koþtu. Bu koþma, onun sonu olmuþtu. Ama mes'ut bir sondu bu!..Gök Tanrý, Deniz Tanrýsý'na emretmiþti. "Býrak!" diye. Emir yerine getirildi, deniz kýzý býrakýldý. Fakat Gök Tanrý, adamla deniz kýzýný, bir çift martý yapmýþtý. Mutluydular, uçtular, yýkandýlar, çýrpýndýlar...

Balýkçý köyünde herkes adamý aradý, bulamadý.

Yalnýz oldum olasý denize aþýk Deli Davud;

- "Onu deniz kýzý helâk etmiþtir." dedi.

Sonra gökte uçuþan bir çift beyaz kuþu gördü. Deniz köpüðünden yapýldýklarýný anladý. Baþlarýnýn üstünde uçuþan kuþlarý, bütün balýkçýlara da gösterdi.

- "Martý!" dedi. "Martý!.."

Bu sözü kimse bilmiyordu. Herkes "martý" deyip, iþin içinden sýyrýldý. Ve böylece deniz köpüðü ile adamýn buluþmasýndan, günlerce binlerce martý türedi. Yalnýz nedense balýkçýnýn evinden hiç ayrýlmadýlar.

Bütün herkes, balýkçý köyünün halký aðýz birliði ettiler:

- "O" dediler, "kuþ oldu!.."

Sonra sahile vuran salýn parçalarýný gördüler.

Yeni Kýroba Gazetesi,  ? / Aydýn

 

Oyhan Hasan BILDIRKÝ

• Post A Comment! • Send to a Friend! •Trackback URL

Posted by sukriyetutkun

Bundan yüzyýllar önce deniz aþýrý çok güzel bir ülke varmýþ. Tabi her masalda olduðu gibi bu masalda da o ülkenin bir kýralý ve tabi ki birde prensesi varmýþ.
Prenses dünyalar güzeli bir kýzmýþ. Kýralýn emri ile hergün prenses dolaþmak için saray muhafýzlarý ile birlikte sarayýn dýþýna çýktýðýnda ona bakmak yasakmýþ. Halk onun dolaþmaya çýktýðý ilan edildiðinde eðilir ve gözlerini kapatýr ya da evlerine kaçýþýrmýþ. Ona görmenin bedeli ölümle cezalandýrýlýrmýþ.
Günlerden bir gün yine prenses dolaþmak için çýktýðýnda... Fakir bir köylü delikanlý iradesini yenememiþ ve yavaþça baþýný kaldýrýp prensese bakmýþ ve baþýný kaldýran fakir delikanlý ile prenses o anda göz göze gelmiþler!...
Tabi ki... tahmin edeceðiniz gibi fakir delikanlý prensese inanýlmaz bir aþkla tutulmuþ. Prensesinde o derin bakýþlarýnýn boþ olmadýðýný düþünen fakir delikanlý günlerce uyuyamamýþ ve ölümü bile göze almak pahasýna prensesi bir kere daha görmek için uðraþmýþ durmuþ. Bu arada fakir delikanlýya da tutulan güzel prenses onun zarar görmemesi için günlerce kendini saraya kapatmýþ. Sonunda dayanamayan fakir delikanlý her þeyi göze alarak gizlice sarayýn bahçe duvarýna týrmanmýþ ve prenses ile bir kere daha göz göze gelmiþler. Fakir delikanlý hemen duvardan atlamýþ ve prensesle konuþacaðý anda saray muhafýzlarýna yakalanmýþ. Kralýn karþýsýna götürülen delikanlý nasýl olsa ölümle cezalandýrýlacaðýný bildiðinden krala prensese duyduðu aþkýný anlatmýþ. Kral ölüm emrini vereceði anda prensesin yalvarýþlarýna dayanamayarakl fakir delikanlýya baþka bir ceza vermeyi kabullenmiþ



(ÝÞTE HÝKAYEMÝZ DE ZATEN BURADA BAÞLIYOR.)


Hemen bir gemi hazýrlattýran kral gidilebilecek en uzaktaki adaya bir fener yaptýrmýþ ve fakir delikanlýyýda o adada yanlýz yaþamaya mahkum etmiþ...

Aradan bir kaç ay geçmesine raðmen prensesi unutamayan fakir delikanlý prensese olan aþkýný kaðýtlara dökmüþ ve martýlara anlatmaya baþlamýþ'... Artýk bütün martýlar fakir delikanlýnýn prensese olan aþkýndan haberdarmýþ. Sonunda martýlar bile fakir delikanlýyý anlamýþ ve yazdýðý mektuplarý prensese götürmeye baþlamýþlar'... ve zamanla prensesin de yazmýþ olduðu mektuplarý fakir delikanlýya götüren martýlar aracýlýðý ile aþklarý iyice büyümüþ; taki... bir sabah sarayýn bahçesinde kahvaltý yapaerken prensesin odasýnýn penceresine aðzýnda bir mektupla konan martýyý kralýn görmesine dek.

Tabi korkulduðu gibi olmamýþ... Aðlayarak kýzýna sarýlan kral hayyvanlarýn bile bu aþký anlarken kendisinin anlayamadýðý için kendisinden utandýðýný söyleyerek prensese hemen bir gemi göndertip fakir delikanlýyý getirtip kendisi ile evlendireceðini söylemiþ.

Buna çok mutlu olan prenses hemen fakir delikanlýya bir mektup yazmýþ ve olanlarý anlatmýþ. Tabi bu arada mektubu götürmek için bekleyen martýyada her þeyi anlatarak bütün martýlarý düðünlerine çaðýrmýþ. Buna çok sevinen martý mektubu bir an önce ýssýz adaya götürmek için yola çýkmýþ. Tam yolu yarýlamýþken yanýndan geçen bir kaç martý arkadaþýna haber verip hepsinin düðüne davetli olduðunu söylemek için gagasýný açtýðýnda mektubun düþtüðünü farketmiþ. Ve mektubu tüm martýlar hep birlikte aramaya baþlamýþlar'... fakat bir türlü bulamamýþlar. Bu arada prensesten mektup alamayan fakir delikanlý, yazmýþ olduðu mektuplarý göndermek için birtek martý bile bulamamýþ... Biraz ilerisinde uçuyorlar fakat yanýna gitmiyorlar ve mektubu arýyorlarmýþ!... Prensesin kendisini unuttuðunu yahut istemediðini sanan fakir delikanlý martýlarýn onun için gelmediðini düþünerek, fenerden kendisini kayalarýn üzerine atarak intihar etmiþ. Ve malesef kralýn gemisi adaya vardýðýnda fakir delikanlýnýn soðuk bedeni ile karþýlaþmýþlar...

Ýdþte o gün bugündür, her þeyi düzeltmek için denizler üzerinde uçan martýlar o mektubu ararlar. O mektubu bularak o inanýlmaz sevgiyi ve herþeyi geri getiriceklerini sanýrlar ve bu yüzden de hep denizler üzerinde uçarlar.

Prensese ne olmuþ?
Onuda sen yaz bakem :)


Seni www.sukriyetutkun.org sitesine bekliyoruz bizlerde martý sevdalýlarýyýz hadi gel bize beraber martý kanadýnda gezintiye çýkalým :)

Düzenleyen sukriyetutkun gün: 14/12/2007 saat: 01:39

• Permanent Link