Ramazan baþlamadan önce bir gece, Þeyhle birlikte Tekke'deydik.Vakit hayli geçti ve Þeyh, Tekke'den evine dönen birini uðurluyordu ve biz de, adetimiz üzere, onunla birlikte Tekke'nin olduðu tepeden aþaðý, arabamýzý park ettiðimiz yola yürüyorduk.Yolda hayli þey tartýþýldý ve Þeyhe bir sürü soru soruldu.Tüm tartýþmalar, nihayet, Þeyhin bize Franz Kafka'nýn bir öyküsünü, 'Bilimler Akademi'sine Rapor'u okuyup okumadýðýmýzý sormasýna dayandý.Aramýzda okuyan çýkmayýnca öyküyü kýsaca anlattý.Öykü, kendi memleketinin ormanlarýnda yakalanýp, bir hayvanat bahçesine gönderilmek üzere bir gemiye konmuþ bir maymunun aðzýndan anlatýlýyordu.Sahne, maymunun gözünde gözlük ve sýrtýnda muhafazakar ve medenilere özgü cübbesiyle, Bilimler Akademi'sinin önünde kürsüye çýkýþý ile baþlar.Nasýl yakalandýðýný ve hayatýnýn geri kalanýný bir hayvanat bahçesine hapsedilerek geçirmek gibi korkunç bir felakketten kurtulmak için, kendisini esir edenleri taklit etmekten baþka çare bulunmadýðýný anlatýr.Daha kafesindeyken, onlarýn ses tonlarý ile hareketlerini taklit etmeye baþlar.Bu geliþme gemide hayli ilgi uyandýrýr ve maymun, kaptaný eðlendirsin diye kaptan karmarasýna alýnýr.Böylece, maymun, gemi limana ulaþýncaya kadar, kendini esir edenlerin yaþayýþ tarzýna büyük ölçüde hakim olur.Nitekim, çok geçmeden konuþmaya da baþlar ve bir yýl sonra kaptan ve rahiple birlikte kahvaltý etmeye baþlar.Ýki yýl sonra bir üniversite bitirir ve beþ yýl içinde de öðretim görevlisi ünvanýný hak eder.Maymun çalýþmalarýna hiç kesintisiz devam eder ve derken o korkunç hayvanat bahçesi akibetinden kurtulmak uðruna, on yýl sonra Fransýz BÝlimler Akademisi üyesi olur.Neredeyse bir türden bir baþka türe dönüþmesini saðlayacak böylesine akýl almaz gayrete giriþmesinin nedeni sorulunca da, büyük bir sadelikle cevap verir: 'Baþka çarem yoktu.'

'Bu öykünün özü' dedi, Þeyh, 'harekete geçmek, amelde bulunmaktýr.Ýnsan, çaresiz kaldýðý bir noktaya gelip dayanýnca, bazen kendisinden umulmadýk þeyler baþarabilir.'

Su Üstüne Yazý Yazmak, sy.181

Þeyh bir an sessiz kaldýktan sonra, 'Aþk' diye devam etti, 'aþýðýn baþýna gelen her haldir.Her halin daha derin bir anlamý olur böylece.Ama küller altýndaki kor tanelerinden bir ateþi uyandýrmak isteyen sizler korlarýnýzý hemen meydana çýkarýp, herkesle paylaþmayýn, yoksa çok geçmeden onlarda soðuyup söner.Korlarý küllerin hicabýndan çýkarýp, meydana döküp, oyun oynayanlarý, büyük bir azap bekler.Biz de Mümin'in karýsý gibi baþkalarýný incitmeyelim.Aþk, kainattaki en þiddetli duygudur- ama o kelimeyi sakýn yozca kullanmayalým.Ýnsan, Heater'in dediði gibi uyuþturuculara, alkole ve yiyeceklere aþýk olamaz.

'Þimdi de, bu iþten bir umut seziyor musunuz?, onu sorayým.Talimini yaptýðýmýz þey, hayatýn Tasavvufudur.Üzerinde hiç aþk yarasý taþýmayan kiþi ya delidir ya ölü.Ama her gerçek aþkýn da bir teslimiyet yaný olmalý.Hesap kitap yapmak, fýtriliði ve samimiyeti yok eder, doðru dikkatli olmalýyýz, ama asla, aþk için þart koþmamalýyýz.Ama bilesiniz ki, eðer hiç sizi tanýmayan birine teslimiyet gösterirseniz, sizi ezer geçer.Burada kimseyi suçlayamazsýnýz.Aþkýnýz doðru, ama hedefini yanlýþ seçmiþsinizdir çünkü.Allah bizi diri diri ölüp gömülmekten korusun' .Sonra bir baþka þiire geçti:

Kalbim nisan'ý gördü ama

Mayýs'ý asla


su üstüne yazý yazmak, sy 244

'Su üstüne yazý yazmak' çok etkileyici, þahane bir kitap.

Doðrusu konusunun sahasýna giren herkes için okunasý.

'Ýnsanlarýn taþ üzerine kazýdýklarý yüzyýllýk yazýlar Allah için su üstüne yazýlmýþ yazý gibidir', sözü kendini Allah yoluna adamýþ yazarýn þeyhine ait, bu sözle giriliyor kitaba..Ne kadar çarpýcý!, Herhalde insanýn konumunu böylesine güzel anlatan nadir sözlerden biridir bu..

Öteden beri sembolik, temsili anlatýmlarý severim.Bir insana bir þeyi sembol ile anlatmak ile direk söylemek arasýnda çok fark vardýr.Kitapta þeyh 'bizim yolumuzda birþeyi direk söylemek yoktur' diyor, tasavvufun tümünde olduðu gibi.Allah yolunda seyre baþlayan yazar ta ilk günlerinden beri çözdüðü sembolleri anlatýyor esasýnda...kimi zaman Muhyiddin Þekur, çok azimlidir, kimi zaman yýlgýn ama o kadar masumdur ki..sanýrým kitabý da dilini de çok beðenmemin sebeplerinden biri bu.

Ýnandýklarýmýz, düþüncelerimiz, seçimlerimiz bizim yaþamýmýza inerler..inerler ve suretlenirler..yada sureti dönüþtürürler..ve bizim en eksik bilgimizden biri budur.Sanki içimizdeki ile dýþýmýzda icra olanlar arasýnda baðýntý yokmuþ gibi yaþarýz..bu iþte aslýnda imandaki eksikliktir de..bu baðlantýyý kurmaya, anlamaya ihtiyacýmýz ne kadar derindir..o boþluk ne kadar büyüktür..ve bu baðýntýnýn kendisinin bizzat yokluðundan dolayý ne kadar ýzdýrap duymaktayýz..Muhyiddin Þekur, bunlara bakýyor ve görüyor ki herþeyde bir anlam var..Ve þeyhi hep elinden tutuyor ta ne zamana kadar, kendisi bizzat Allah'ýn müridi olana kadar...

Bu sabah son kýsmýný okudum kitabýn..bu kadar þaþýracaðýmý,etkileyici birþeyler bulacýðýmý hiç ama hiç tahmin edemezdim.Zamanýmýzda insanlara bu denli eðilip bir þeyler öðreten þeyhler hala varmýþ ve ne kadar bilgelermiþ...önce bir kýlýç istiyor tüm müritlerinden herkes kendisine göre, hiç kimseden etkilenmeden bir seçim yapacaklardýr..sonra onlara bir hikaye anlatmaya baþlar...Hikaye can yakýcý, ciðer kavurucu bir aþktýr.Ama bu hikayede ilk önce dinleyici kendisini aþýk ile özdeþim kurarken belli bir zaman sonra maþuk olduðunu, onun içindeki durumun aslýnda kendisi olduðunu anlýyor.Yaklaþýk iki yýl belli zamanlarda gündemlerine alýyorlar bu hikayeyi..Burada insan çýkýyor, insanýn baðlarý çýkýyor, tevhid çýkýyor, aþk çýkýyor, savaþçý, aný yaþamak çýkýyor..ve sonunda herþey bütünleþiyor, daha doðrusu anlatýlmak istenen þey bütünleþir..gene insana çok þey düþüyor.