anvil

Blog'u

http://anvil.blogcu.com
Ulu Tanrı'm, akıl ermez sırrına, Binbir ismi hakda pinhan edersin. İçirirsin sabrın peymanesini, Hikmetini sonra ayan edersin. / Gizlenirsin bir nüvenin içinde, Ademin de şeytanın da cinin de, Her milletin ayrı ayrı dininde Şirke, küfre, rayhi bürhan edersin. / Aşk olursun, gönlümüzü yakarsın, Leyla olur karşımıza çıkarsın, Rakıyb olur canımızı sıkarsın, Vuslatını bize hicran edersin. / Bozuktur düzenin, olmazsın akort, Tavşana kaç dersin, tazıya aport, Haham, papaz, hoca ettikçe zart zurt, Alay eder, güler isyan edersin. / Sen indirdin yere şu dört kitabı, Ayrı ayrı her birinin hisabı, Her bir dinin sensin putu, mihrabı, Yalanına kendin iman edersin. / Zerdüşt olmuş görünmüşsün ateşte, Brahmen'in Vişno'sısın güneşte, Bir parlayış parladın ki Kureyş'te Mahbubunu zatına şan edersin. / Hem goncasın, hem bülbülsün, hem diken, Hem canansın, hem de çileyi çeken, Hikmetine def'ineler açıkken Seyyah, derviş olur selman edersin. / Yok olmadan var olmanın yolu yok, Kendin gibi seni arayan pek çok, Hiç şaşırmaz kaderden attığın ok, Sevdiğini aşka nişan edersin. / Çiftçi olur, öküzünü haylarsın, Ağa olur, hizmetkarı paylarsın, Yersin, göksün, yıllar, günler, aylarsın, Asırları toplar bir an edersin. / Görünürsün her velide, delide, Mustafa'da Avram'da Pandeli'de, Bir maymuncuk gibi her bir kilide Hem uyarsın hem de bühtan edersin. / Neşve olur, gizlenirsin şarabda, Helal, haram yazılırsın kitabda, Sevdalarla şu inleyen rebabda, Sensin, aşıkları nalan edersin. / Zincir olur mecnunları bağlarsın, Görür, acır, karşısında ağlarsın, Irmak olur dere tepe çağlarsın, Tufan olur, dehri viran edersin. / Bir ot idin, kamış oldun, ney oldun, Feryadına karşılık hey hey oldun, Su, kök, filiz, asma, üzüm, mey oldun, Her katranı bana umman edersin. / Çıban olur, enselerde çıkarsın, Yanar canın yine kendin sıkarsın. Kendin yapar, kendin yakar yıkarsın, Sigortadan ne kar, ziyan edersin? / Maymun olur, ısırırsın kralı, Hala Yunan canevinden yaralı, Yıldızını o yar sardı saralı, Venizelos'musun devran edersin, . / Bir iraden adam yapar eşeği, Azlolurken batar ona döşeği, Gazabındır şu felaket şimşeği, Her nereye çaksan suzan edersin. / Çıkmayan bir candan umut kesilmez, Rahmetinden zerre bile eksilmez, Gözümüzü senden başkası silmez, Güldürmeden önce giryan edersin. / Şımartırsın bir sonradan görmeyi, Öğretirsin halka çorap örmeyi, O çalarken tam gözünden sürmeyi, Yakalarsın, hapse ferman edersin. / Zengin olur kasaları kitlersin, Fakir düşer garip başın bitlersin, Deri, kemik, beden bizi ciltlersin, Hicranlara canlı divan edersin. / La'netin mi şu Şin İslam kapısı, Yedi cehennneme bedel yapısı, Zebanilerde mi bunu tapısı? Bu çeteyi sen perişan edersin. / Dar-ün Nedve midir şu Dar-ül-hikme Savurdular birbirine çok tekme. Kuyruğu sakattır, pek hızlı çekme, Eşeklerle bizi handan edersin. / Kudururlar arpalıkla, tiridle, Girişirler kafa, göz, yüz, dividle; Geğirirler, anırırlar, tecvidle, Harf-ı meddi yular, kolan edersin! / Fitne için yeter İzmir'li Cüce, Yelken takar devedeki hörgüce, Kürek çeker akıntıya her gece, Boklu dereye mi kaptan edersin? / Uçarken havada gaflete daldım, Fena suretinden bir buse aldım, Süleyman tahtının altında kaldım, Cibril'i şaşırtan o Burak benim. / Felek allem, kader kallem eyledi, Hind'de Buda Tur'da Musa eyledi, Beni bana herkes nasıl söyledi? Dillerde destanda bu merak benim. / Serseri bir kıdemliyim ocakta, Kaynamışım nice kabda kucakta, Buz kesildim sinirimden sıcakta, ......... / Neyzen TEVFİK (İstanbul: 1921)