MUTLULUK Once evlendigimizde hayatin daha iyi olacagina inandiririz kendimizi. Evlendikten sonra, bir cocugumuz dogduktan hatta ardindan bir tane daha olduktan sonra hayatin daha iyi olacagina inandiririz. Sonra cocuklar yeterince buyuk olmadiklari icin kizar, onlar buyuyunce daha mutlu olacagimiza inaniriz. Bundan sonra, ergenlik donemlerinde cocuklarla ugrasmamiz gerektigi icin ofkeleniriz. Kendimize cocuklarimiz bu donemden cikinca daha mutlu olacagimizi, yasantimizin yeni bir araba alinca, guzel bir tatile cikinca, emekli olunca dort dortluk olacagini soyleriz. Gercek ise su andan daha iyi bir zaman olmadigidir. Eger simdi degil ise ne zaman?... Hayatiniz her zaman mucadelelerle dolu olacaktir. En iyisi bunu kabul edip her ne olursa olsun mutlu olmaya karar vermektir. En sevdigim sozlerden biri Alfred D. Souza'ya aittir. Der ki, "Uzun zamandan beridir hayatin -gercek hayatin-baslamak üzere oldugu izlenimine kapilmistim. Fakat her zaman yolumun uzerinde bir engel, oncelikle erisilmesi gereken bir sey, bitmemis bir is, hala hizmet edilecek zaman, odenecek bir borc oldu. Sonra hayat baslayacakti. Sonunda anladim ki bu engeller benim hayatimdi." Bu gorus acisi, mutluluga giden bir yol olmadigini gosterdi. Mutluluk yoldur, oyleyse sahip oldugunuz her anin kiymetini bilin ve mutlulugu ozel biriyle paylastiginiz (vaktinizi harcayacak kadar ozel) icin ona daha fazla deger verin. Unutmayin, zaman hic kimse icin beklemez.
Öyleyse
* okulu bitirene kadar, * 10 milyon kazanana kadar, * cocuklariniz olana kadar, * cocuklariniz evden ayrilana kadar, * ise baslayana kadar, * emekli olana kadar, * evlenene kadar, * cuma gecesine kadar, * pazar sabahina kadar, * yeni bir araba yada ev alana kadar, * borclari odeyene kadar, * ilkbahara kadar, * yaza kadar, * sonbahara kadar, * kisa kadar, * maas gunune kadar, * sarkiniz soylenene kadar, * olene kadar,
MUTLU olmak icin icinde bulundugunuz andan daha iyi bir zaman olduguna karar vermek icin beklemekten vazgecin. MUTLULUK bir yaris degil yolculuktur. MUTLULUĞU YAKALAMINIZ DİLEKLERİMİZLE
insanlar vardır, şafak vaktinde doğar, akşam ezanında ölürler.
Avun oğlum avun.
Güçlüsün, kuvvetlisin, akıllısın, kelamsın
Ama;
Bunları nerede, nasıl kullanacağını bilmezsen sabah rüzgarında
Savrulur gidersin. Öfken ve nefsin bir olup aklını yener.
Daima sabırlı, sebatlı ve iradene sahip olasın. Dünya senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir. Bütün fethedilmemiş gizemler, bilinmeyenler, görünmeyenler, ancak; senin fazilet ve erdeminle gün ışığına çıkacacaktır.
Ananı, Atanı say, bereket büyüklerle beraberdir.
Bu dünyada inancını kaybedersen yeşilken çorak olur, çöllere dönersin.
Açık sözlü ol. Her sözü üstüne alma. Gördün söyleme, sildin bilme.
Sevildiğin yere sık gidip gelme, kalkar muhabbetin itibar olmaz.
Üç kişiye acı:
1.Cahiller arasındaki alime,
2.Zenginken fakir düşene,
3.Hatırlı iken itibarını kaybedene.
Unutma ki! Yüksekte yer tutanlar aşağıdakiler kadar emniyette değildir.
Haklı olduğunda mücadeleden korkma.
Bilesin ki atın iyisine doru, Yiğidin iyisine deli derler...
İtil, atıl ama SATILMA! Doğrul, devril ama EĞİLME! Seslen, uslan ama YASLANMA! Yaklaş, konuş, tanış ama UZAKLAŞMA! Zulmü devir, nefsi devir ama ÇAM DEVİRME! Ev al, araba al, abdest al ama BEDDUA ALMA! Rakibini geç, sınıfını geç ama GÜLÜP GEÇME! Okumaktan zarar gelmez ama LANET OKUMA! Elini aç, gözünü aç, kapını aç ama AĞZINI AÇMA! Davet et, hayret et, affet, tevbe et ama İHANET ETME! Fidan büyüt, garib doyur, çocuk besle ama KİN BESLEME! Hedefe koş, cihada koş, yardıma koş ama ORTAK KOŞMA! Satıcı ol, alıcı oy, kalıcı ol, bulucu ol ama BÖLUCU OLMA! Eşini beğen, işini beğen, aşını beğen ama KENDİNİ BEĞİNME! Emek ver, kulak ver, bilgi ver ama hiç bir zaman YERİNDE SAYMA! Günlerini say, servetini say, büyüklerini say ama YERİNDE SAYMA! Paranı ver, gönlünü ver, selam ver, canını ver ama SIRRINI VERME!
ESAS AKIL Bir akıl hastanesini ziyareti sırasında, adamın biri sorar: Bir insanın akıl hastanesine yatıp yatmayacağını nasıl belirliyorsunuz? Doktor: Bir küveti su ile dolduruyoruz. Sonra hastaya üç sey veriyoruz. Bir kaşık, bir fincan, ve bir kova. Sonra da kişiye küveti nasıl boşaltmayı tercih ettiğini soruyoruz. Siz NE yapardınız? Adam: OOO ! Anladım. Normal bir insan kovayı tercih eder. Çünkü kova kaşık ve fincandan büyük. Hayır, der doktor. Normal bir insan küvetin tıpasını çeker. Ders: Sadece bize sunulanlar dışında çözüm bulmaktır akıl.
OĞUL,