Bir içgüdüdür yaşayabilmek,her şey öğretilirde o öğretilmez...Kimin için  doğru-yanlış olduğu bilinmez...

 İnsanlık sürecinden beri yaşayan her varlık bilinçli yada bilinçsiz bir şeyler katmıştır yeryüzüne..Değiştirmiştir bir parça dünyayı onun için her insan bir hayattır bir dünyadır aslında var olmayan gezegenlerin en karmaşığı,en çözülemezidir..Anlamak değil hissetmek lazımdır onları inanmak gerekir insanları kabul etmek değil..

Yüzleşmelidir ilk önce kendi gerçeklerını bulmalıdır.Ona yol gösterecek kapının tek anahtarı kalbidir,duygularıdır..Mantıkta orada saklıdır çünkü doğru görecelidir ve herkesin tek yaşam anahtarı vardır..  

Geçmişin anıları tozlu sandıklar gıbıdır toz kokar açılınca ya anlar fışkırır ya anılar yaşam güzel anlarıyla tozları siler ..

Yaşamınız oyaları hep güzel anlar ve olacak güzel anılarla süslü olsun...

                                        IRMAK

DENİZ YILDIZININ ÖYKÜSÜ

Bir adam okyanus sahilinde yürüyüş yaparken,denize telaşla bir şeyler atan birine rastlar.
Biraz daha yaklaşınca bu kişinin, sahile vurmuş deniz yıldızlarını denize attığını fark eder ve
"Niçin bu deniz yıldızlarını denize atıyorsun ?" diye sorar.Topladıklarını hızla denize
atmaya devam eden kişi, "Yaşamaları İçin" yanıtını verince, adama şaşkınlıkla:
"İyi ama burada binlerce deniz yıldızı var.Hepsini atmanıza imkan Yok. Sizin bunları denize atmanız neyi değiştirecek ki ?" der.
Yerden bir deniz yıldızı daha alıp denize atan kişi,
"Bak Onun İçin Çok Şey Değişti," karşılığını verir..

Uzun zamandır bloguma yazılarımı eklemedim.Açılışı deniz yıldızıyla yapmak istedim.. Umarım beğenirsiniz..

IRMAK

                                 BİZ VE  ZAMAN

Elimizden kayıp giden sabun gibi akıp geçiyordu yıllar..elimizin kiri yaşanmışlıklardı,suysa zaman....

Hep planlarımız vardı,yapmak istediğimiz ama yapamadığımız hayallerimiz ,yolunu bulamamış bir nehir gibi kıvrılırdı beyin kıvrımızlardan, bazılarımızın elinde kalan son su tanecikleriydi belkide....

O değil miydi herşeyin ilacı,en büyük acılarımızı yok etmemişmiydi.?Umutsuz yaşanmazdı.Bizi önce olgunlaştıran zaman umut yüklerimiz çoğalınca çocuklaştırmamışmıydı?

Hayallerimiz suya yazı yazmaktı belkide ama

Gelecekte  bir gün gelecekti ve bütün akışımız değişecekti.Akan su pislik tutmazdı.İnanç olmasa yaşanmazdı....

Zaman üç haneli bir denklemdi belkide..Dün anılarla yüklüydü,bugün bilinmeyen,yarın da tahmin edilemeyendi.Belkide yaşamın zevki buydu;Bilinmeyen bir denklemi bilinmeyen bir zamana karşı çözmeye çalışmak ve hiç yorulmamaktı...

                                                                                    IRMAK

PALYAÇO OLMAK

  Zor bir yüktü yaşamak ve yaşarken diğerleri gibi olmamak.Farklılık arayışı her zaman zorlamıştı bizi .Benzerlik kolaydı tabii ki tıpkı ev ödevindeki eş anlamlı kelimeleri bulmak gibi ama zor olanı severdi insan her zaman,yaşamak gibi…

Niye  farklı olmalıydık ki farkımız ben olmak mıydı? Bizde insandık yakalanmıştık insanlık hastalığına milyarlarca türümüz gibi..

Rengarenk boyanmış yüzlerimizin farkında değildik aslında.Bir palyaço gibi gülerken ağlar,ağlarken güler olmuştuk farklılık bizi değiştirmişti...Karışmıştı gökkuşağının ana renkleri ....

Unutmuştuk kendimiz olmayı palyaço olmak ruhumuza işlemişti artık..O garip hüznü taşır olmuştuk, o içimizdeydi artık,hiç azalmayan bir yük gibi..Ne kadar aynıysak o kadar masumduk aslında yeni doğan bebekler misali..

Son perde de anlayacaktık belkide ortak kaderimizi  maskeler çıkacaktı yüzümüzdeki   ya dakikalarca ayakta alkışlanmış bir hayat belirecekti ya da aynadaki aksimiz belirecekti hep gördüğümüzün aksi gibi….

IRMAK