günlerdir
kafamda beyaz baretim,elimde lazermetrem,kalemim,ozalitim...
sahaya indim,hep ofiste çizmekle olmuyormuþ,þantiyeyi de görmeliymiþ..
oldum olasý sevmiþimdir çimento kokusunu,çalýþmak daha bir manalý,direk uygulamadayken...
düþünüp kaðýda aktarýlanlarý,yerinde inþa etmek,çizgilerinin duvarlarý oluþturduðunu görmek çok güzel...
ama güzel olmayan birþeyler var
mesela ofisim evime 10 dakikalýk yürüme mesafesinde,ama ben 1 haftadýr servise binip,2 saatimi yolda geçiriyorum sabah+akþam...
6da uyanýp 7 de servise binip trafiðin durumuna baðlý olarak 9 9:15 de ofiste oluyorum...ofis dediðim kutu kutu prefabrikler...akþam 18:00 18:30 da araca binip 20:00 21:00 arasý evime varýyorum...
off yol çok uzun olmasaydý keþke...
ve orda
saðýmda mýsýr ve domateslerle ekili bir bahçe,solumda toz toprak,önümde ise 7 aydýr proje ekibinde var olduðum yükselen beton bloklar,umarým içinde yaþayanlar mutlu olsunlar...
çaycý mehmet abinin neþeli tavýrlarý
çalýþan iþçiler,çalýþkan eller...
peki ya ben?
acaba mutlumuyum gerçekten þantiyede olmaktan...iyiler ve kötüler eþit mi sanki?
sanýrým öz masamý,öz ofisimi,balýklarýmý,ofiste kalan arkadaþlarýmý çok özledim...

9 ay olacak yeniden baþlayalý;
yeniden birbirimizi bulalý
karakedimle "sil baþtan"yapalým herþeye yeniden baþlayalým demiþtik
9 ay geçmiþ...
ne çabuk geçmiþ,ne güzel geçmiþ...
piþman olmamak ne güzel...
seni tanýyor olmak ne güzel...
seninle beraber bir ömrü yaþamayý düþlemek ne güzel...
bugünlerde güzellikler sardý her yaný
nazar deðmesin kolyesi lazýmdý
teþekkürler...

uzun uzun yollara gitmek
geçmiþ yýllarda güzel anýlar biriktirdiðin o gündüzleri sakin geceleri coþkun þirin yerde iki kocaman hafta geçirmek
þehrini özlemesende,þehirdeki sevdiðini,evini,dostlarýný özlemek
bilgisayarýný özlemesende,ofisteki en yakýn arkadaþa emanet ettiðin balýklarýný,öðle yemeði sohbetlerini cumartesi sabahý kahvaltýlarýný özlemek
50 hafta boyunca biriken herþeyi minicik 2 hafta da ölçmek tartmak düþünmemeyi istemek
sonra
kýzgýn kumlardan serin sulara atlamak
trafiðin olmadýðý bir þehirde araba sürmek
dað tepe týrmanmak
sevdiðin sanatçýnýn konserine gidip geceni þenlendirmek
kumsalda düneþ yaðýnýn kokusu eþliðinde uyumak&kitap okumak
incir aðaçlarýnda sallanmak
çok yürümek çok gezmek çok yüzmek
roma dondurmacýsýný zengin etmek
ve dönmek
en sevdiklerine sarýlmak,çok özledim demek
yastýðýna sarýlmak,en huzurlu uykuyu onunla yakalamak
ilk iþ gününün sabahýnda kekikli zeytinlerle arkadaþlara tatil anýlarýndan bahsetmek
ne güzel deðil mi
ah tatil ah...
çabuk geçse bu 50 hafta,güzel geçse...
50den sonraki 2 hafta yine tenimize çikolata rengini getirse...

saçlarýmý kestirdim...
sadece 3 parmak kesmesini istediðim kuaför;
neredeyse sadece 3 parmak uzunluðunda saç býraktý kafamda...
gýcýk gýcýýk diye baðýrasým geldi,
gerildim
mutsuz olunca kuaföre giden,mutlu olup geri dönen türdeþlerim
mutlu iken kuaföre gittim,mutsuz oldum geri geldim
acep ne etsem þimdi

o kadar çok þeyi biriktirdim ki
anlatmak istediðim birsürü olay oldu sessiz kaldýðým günlerde
bir sürü an,hayata eklenenler çýkýp gidenler...
en çok iþ oldu bu dönemde
cumartesi pazarlarý bile çalýþtým,normalde çalýþma saatim 1000 1900 arasýdýr
her gün 0800 2300 arasý çalýþtým
1 gece ofiste sabahladým
çook çalýþtým
gözlerim þiþti bilgisayara bakmakdan
hep iþin arasýnda blogcu.com a baktým
yazý ekle dedim
çýktým...
ekle dedim
çýktým...
çok istediðim halde vakit ayýramadým
demek ki
her zaman istediðimiz gibi yönlendiremiyormuþuz hayatý

taa ki bu güne kadar
dün bitti o yoðun dönem
projeler bitti
çýktýlar alýndý,kaðýtlara döküldü emekler
artýk tatil için hazýrlýk zamaný
bugün iþe gidilmedi
gezmelere gidildi
þapkalar güneþ yaðlarý alýndý
cici cici terlikler alýndý

gidiyorum ama
istanbulda kalacak bir parçam,özlemek güzel bir duygu...
seviyorum seni hayat
þükran yeþeriyor kalbimde,sunulanlara karþý...

Veee
Ýzine çýkamadý pencereniz
planladýðý tarihte...
planlarýnýn üstüne bir bardak soðuk su içmek zorunda kaldý,
halbuki bugüne dair hâyallerinde
senenin ilk deniz kum güneþ gününü tasarlamýþtý...
nereden bilsin gariban deryanýz,hayallerinin erteleneceðini...
nereden bilsin masasýnýn köþesindeki balýklara bakarak
iç geçirmeye
aah ah demeye devam edeceðini
bu gördüðünüz canlýlar
5 aydýr masamýn üzerindeki koca fanusda ikamet etmekteler,benim sevgimdir onlarý yaþatan,yoðun ilgimdir efendim...
her iþte bir hayýr varmýþ,demekki minik derya ve minik meltemin bana ihtiyacý varmýþ bu hafta...
projelerimi çizerken onlarýn camýna týktýktýk dokunmam gerekliymiþ bu hafta...
ara ara saf saf onlara bakýp,dalmam gerekirmiþ 4 litrecik fanus suyuna

bakmayýn sadece þu benekli ve sade turuncunun varlýðýna

ki o benekli adaþým olur,onu hafife almayýnýz
birde kara murat var,ama o basýna poz vermekden kaçýnýyor nedense...
onu da çeker ekleriz...
buralardayýz bir kaç hafta daha...

sevgi ve saygýlarýmla...

senelik iznime 5 kala;
son günler öylesine yoðun geçer ki,aklýn hayalin durur...
"tatile gidecek elemaný ne kadar yorsak o kadar iyi"der sanki birileri
kim bilir,iyi niyetlerinden belkide,tatilde bu günleri düþünüp daha çok keyf alalým diyedir...

tatil tatil dediðin
epi topu 14 iþ günü zaten,nedir ki bir çýrpýda geçiyor...
koskoca 52 de kendin için sadece 2
ilk günlerde þezlongda uzanýrken gözünün önüne masan gelir,yarým kalan projelerin,dönünce yapacaklarýnýn listesi...huzurun kaçar...
ama insan alýþýyor, o tatlý rehavete ;dünyayý unutuyor,sadece dinleneyim,huzur biriktireyim kalbimin dört odasýnýn birinde týka basa huzur dolsun diyorsun...
sonra
rengin tam karamel kývamýna geliyor ki,bir de bakmýþsýn tatilin son günleri...


dönüþ yolunda trafik iþkenceleri
cepte tatlý anýlar
özleyenler,bekleyenler,þehrin kalabalýðý...
tatilden sonraki ilk pazartesi
bilgisayarýn açma düðmesine duyulan gýcýklýk hissi

tüm bunlarý yaþayabilmek içinnn

þimdi çok çalýþmalýyým,daha çok çizmeliyim
sevgimi býraktým penceremin önüne,zemheride güvercinleri beslemek ister gibi çok hemde...
herkese saðlýklý, mutlu günler...

ne desem de
blogcu.com'a
sitem etsem, duygularýmý dile getirsem...

baþka blog alemlerinde mi pencere açsak be derya?
-bilmiyorum...
tamam,sende her gün birþeyler yazmýyorsun,aðýr aksak güncelliyorsun kelimelerini ama çok stres olduk,napsak?
-evet ama,bilemiyorum ki...
tamam hadi hergün yazmak önemli deðil,ama okuyamadýn dostlarýný,yorum yapamadýn kimselere kaç gündür...
-tamam da,gitmek mi gerekir,bi bilsem,arkadaþlarým yine burada,ne farkeder yeni bir pencere...ah bi bilsemm...
e sen ne biliyorsun oðlaklý balýk deryacým?
beni de blogcu.com'unkisi gibi
15 günlük bi bakýma alsalar ya,ulaþamasa kimse,az bi sakin,az bi sessiz...
iyi olmazmýydý aslýnda

Hava çok soðuktu,ama yaðmur yaðmýyordu.diðerleri kapalý alanda oturmuþlardý,bir ben ve sen vardýr güvertede,üþüyen ve ýsýnmaktan utanan, yani sarýlmaktan...kollarýmý sarkýtmýþtým tuzlu suya dokunmak istiyordum...hava çok soðuktu ellerim ve burnum kýzarmýþtý...üþümek öylesine güzeldi ki...bir cümle kurdum...

"ben senin yanýnda üþümeyi çok seviyorum..."

o gün her üþüdüðümde o günü yadederek mýrýldanýrdým gayri ihtiyari,senin yanýnda da senden uzakta da...

"ben -senin yanýnda- üþümeyi çok seviyorum..."

martýlar,siyahi bulutlar,vapur düdükleri yaren oldu çok sene,sensizlikte...

hiç yaz geçirmemiþtik ki beraber,hazandaydý baþlangýç,bir kýþtý paylaþýlan...

bahara onca mana yüklememin sebebi buydu,en çok eylülü sevmemin de...

en güzel masaldýn, senli günlerin devam etmesine inanmak ne güzel bir beklenti...

ve sen

geldin

baharda geldin

onca korku varki savaþýlasý

onca sevinç,onca düþ var ki yaþanýlasý

gitme

40bahar 40hazan 40kýþ...

ve 40 yaz...

ömür yeterse 50,60,70...

ama sadece  1 yaz olacaksa da yanýmda kalýþýn,sonraki yaz da bende buralarda olmayayým lütfen...

serçeler

ben onlarý yavru sanýyordum,meðersem onlarýn ufacýcýk bedenleri beni yanýltýyormuþ...